زنده کردن زمین های خشک در ساحل – مسائل جهانی

کسانی که سعی در کشت محصولات زراعی در منطقه ساحل دارند اغلب با خاک ضعیف، بارندگی نامنظم و دوره های طولانی خشکسالی مواجه هستند. با این حال، معرفی یک حفار سنگین پیشرفته، گاوآهن دلفینو، به معنای واقعی کلمه یک پیشرفت است.

فائو به عنوان بخشی از برنامه اقدام علیه بیابان‌زایی (AAD) خود، دلفینو را به چهار کشور در منطقه ساحل – بورکینافاسو، نیجر، نیجریه و سنگال – آورده است تا خاک‌های آسیب دیده و خشک استخوان را تا عمق بیش از حد برش دهند. نیم متر

گاوآهن دلفینو بسیار کارآمد است: صد کشاورز که خندق های آبیاری را با دست حفر می کنند می توانند یک هکتار در روز را پوشش دهند، اما وقتی دلفینو به تراکتور قلاب شود، می تواند 15 تا 20 هکتار در روز را پوشش دهد.

هنگامی که یک منطقه شخم زده می شود، بذر گونه های بومی چوبی و علفی به طور مستقیم کاشته می شود و نهال های تلقیح شده کاشته می شوند. این گونه‌ها بسیار انعطاف‌پذیر هستند و در زمین‌های تخریب‌شده به خوبی کار می‌کنند، پوشش گیاهی را فراهم می‌کنند و بهره‌وری زمین‌های بایر را بهبود می‌بخشند.

در بورکینافاسو و نیجر، تعداد هکتارهای مورد نظر برای احیای فوری به لطف گاوآهن دلفینو برآورده شده و گسترش یافته است. در نیجریه و سنگال، این سازمان در تلاش است تا بازسازی زمین های تخریب شده را افزایش دهد.

کارگرانی که تراکتور را برای شروع شخم زدن در بورکینافاسو آماده می کنند.

© FAO / جولیو ناپولیتانو

کارگرانی که تراکتور را برای شروع شخم زدن در بورکینافاسو آماده می کنند.

کشاورزی از طریق لنز نیمه ماه دیده می شود

این فناوری، در حالی که چشمگیر است، به دلیل استفاده از آن در کنار تکنیک های کشاورزی سنتی، موفق است.

در نهایت دلفینو فقط یک گاوآهن است. Moctar Sacande، هماهنگ‌کننده برنامه اقدام علیه بیابان‌زایی فائو، می‌گوید: یک گاوآهن بسیار خوب و مناسب، اما یک گاوآهن. زمانی است که از آن به درستی و با مشورت و همکاری استفاده کنیم که شاهد چنین پیشرفتی هستیم.»

نیمه ماه یک روش سنتی کاشت ساحل است که خطوطی را برای جلوگیری از روان آب باران ایجاد می کند، نفوذ آب را بهبود می بخشد و خاک را برای مدت طولانی مرطوب نگه می دارد. این شرایط میکرو اقلیم مطلوبی را ایجاد می کند که به دانه ها و نهال ها اجازه شکوفایی می دهد.

دلفینو حوضه های بزرگ نیمه ماه را برای کاشت بذر و نهال ایجاد می کند، برداشت آب باران را ده برابر می کند و خاک را برای کاشت نفوذپذیرتر از روش سنتی – و کمرشکن – حفر با دست می کند.

آقای Sacande می گوید: “تمام جامعه درگیر هستند و از محصولات علوفه ای مانند یونجه تا زانوهای خود در عرض تنها دو سال سود برده اند.” آنها می توانند به دام های خود غذا بدهند و مازاد آن را بفروشند و به جمع آوری محصولاتی مانند میوه های خوراکی، روغن های طبیعی برای صابون ها، عسل وحشی و گیاهان برای طب سنتی ادامه دهند.

زنان برای صرفه جویی در مصرف آب در نیجر سدهایی در نیمه ماه حفر می کنند.

© FAO / جولیو ناپولیتانو

زنان برای صرفه جویی در مصرف آب در نیجر سدهایی در نیمه ماه حفر می کنند.

زنان پیشتاز هستند

به گفته نورا برحمونی، افسر ارشد جنگلداری فائو برای دفتر منطقه ای آفریقا در زمان استقرار دلفینو، گاوآهن بار زنان را نیز کاهش می دهد.

«فصل کار بسیار سخت حفر دستی سدهای آبیاری نیمه ماه زمانی فرا می رسد که مردان جامعه مجبور شده اند با حیوانات حرکت کنند. خانم برحمونی می گوید پس کار به دوش خانم ها می افتد.

از آنجایی که گاوآهن دلفینو به طور قابل توجهی روند شخم زدن را سرعت می بخشد و کار فیزیکی مورد نیاز را کاهش می دهد، به زنان زمان بیشتری برای مدیریت بسیاری از کارهای دیگر می دهد.

این پروژه همچنین با هدف افزایش مشارکت زنان در بازسازی زمین محلی در مقیاس بزرگتر، به آنها نقش های رهبری را از طریق کمیته های روستایی که کار بازسازی زمین را برنامه ریزی می کنند، ارائه می دهد. تحت برنامه AAD، هر سایتی که برای بازسازی انتخاب می‌شود تشویق می‌شود تا کمیته روستایی را برای مدیریت منابع تشکیل دهد تا از همان ابتدا مالکیت خود را به دست آورد.

آقای ساکنده می گوید: «بسیاری از زنان کمیته های روستاهای محلی را اداره می کنند که این فعالیت ها را سازماندهی می کنند و به ما می گویند که احساس قدرت و احترام بیشتری می کنند.

احترام به دانش محلی و مهارت های سنتی یکی دیگر از کلیدهای موفقیت است. جوامع مدت‌هاست که درک کرده‌اند که سدهای نیمه ماه بهترین راه برای برداشت آب باران برای فصل خشک طولانی هستند. دلفینو توانا فقط کار را کارآمدتر و از نظر فیزیکی کم‌تر می‌کند.

تراکتورها در حال کار برای آماده سازی زمین برای کاشت در بورکینافاسو.

© FAO / جولیو ناپولیتانو

تراکتورها در حال کار برای آماده سازی زمین برای کاشت در بورکینافاسو.

میلیون ها هکتار از دست رفته به بیابان، جنگل ها در معرض تهدید

و ضروری است که پیشرفت حاصل شود. از دست دادن زمین عامل بسیاری از مشکلات دیگر مانند گرسنگی، فقر، بیکاری، مهاجرت اجباری، درگیری و افزایش خطر رویدادهای آب و هوایی شدید مرتبط با تغییرات آب و هوایی است.

به عنوان مثال، در بورکینافاسو، یک سوم از چشم انداز تخریب شده است. این بدان معناست که بیش از نه میلیون هکتار زمین که زمانی برای کشاورزی استفاده می شد، دیگر برای کشاورزی قابل دوام نیست.

پیش بینی می شود که تخریب به میزان 360000 هکتار در سال افزایش یابد. اگر وضعیت معکوس نشود، جنگل ها در خطر پاکسازی قرار می گیرند تا راه را برای زمین های کشاورزی مولد باز کنند.

آفریقا در حال حاضر به همین دلیل سالانه چهار میلیون هکتار از جنگل ها را از دست می دهد، با این حال بیش از 700 میلیون هکتار از اراضی تخریب شده برای احیا قابل استفاده است. با بازگرداندن زمین های تخریب شده به زندگی، کشاورزان مجبور نیستند زمین های جنگلی اضافی را برای تبدیل شدن به زمین های زراعی برای جمعیت رو به افزایش آفریقا و تقاضای فزاینده مواد غذایی پاکسازی کنند.

وقتی آقای ساکنده در مورد بازسازی زمین در آفریقا صحبت می کند، شور و اشتیاق در صدای او مشهود است. «بازگرداندن زمین‌های تخریب‌شده به سلامت مولد یک فرصت بزرگ برای آفریقا است. او می‌گوید که مزایای اجتماعی و اقتصادی زیادی برای جوامع کشاورز روستایی به همراه دارد. “این سنگری در برابر تغییرات آب و هوایی است و فناوری را برای افزایش دانش سنتی به ارمغان می آورد.”

نسخه ای از این داستان برای اولین بار در وب سایت فائو ظاهر شد.

اقدام علیه بیابان زایی – دلفینو برای آماده سازی زمین و احیای منظره شخم می زند
چگونه بهترین دوزینگ پمپ را انتخاب کنیم؟
مطلب جدید