مشارکت زنان باعث ایجاد صلح در سراسر جهان می شود، “بسیار بدتر” پس از همه گیری – مسائل جهانی

میشل باشله در مناظره شورای امنیت با موضوع «حفاظت از مشارکت: رسیدگی به خشونت علیه زنان در فرآیندهای صلح و امنیت» شرکت داشت.

رئیس حقوق بشر اعلام کرد که بین سال‌های 1992 تا 2019، تنها 13 درصد از مذاکره‌کنندگان، 6 درصد میانجی‌گران و 6 درصد از امضاکنندگان فرآیندهای صلح بزرگ در سراسر جهان، زن بودند.

از نظر پشتیبانی، به سختی 1 درصد از بودجه در کشورهای شکننده یا متاثر از درگیری به سازمان های حقوق زنان اختصاص می یابد.

او گفت: «و این قبل از شیوع همه‌گیری بود – و قبل از موجی از تشدید درگیری‌ها، انتقال سیاسی غیردموکراتیک و بحران‌های فاجعه‌بار بشردوستانه در بسیاری از جوامع که باعث کاهش بیشتر حقوق زنان شد».

دستگاه پخش ویدئو

نظارت بر تخلفات

در سال 2020، دفتر کمیساریای عالی (OHCHR) 35 قتل زنان مدافع حقوق بشر، روزنامه نگاران و اتحادیه های کارگری را در هفت کشور متاثر از درگیری تأیید کرد. این تعداد، که مطمئناً تعداد کمتری است، از تعداد تایید شده قتل‌ها در سال‌های 2018 و 2019 فراتر رفته است.

OHCHR همچنین الگوهای حملات علیه زنانی را که در زمینه برابری جنسیتی کار می کنند، مستند کرده است. مسائل مربوط به سلامت جنسی و باروری و حقوق؛ فساد، حقوق کار و اختلافات محیطی و زمینی.

به گفته خانم باشله، در هر منطقه، زنان مورد بازداشت و بازداشت قرار گرفته اند. ارعاب، خشونت جنسی، و آزار و اذیت از طریق کمپین های افترا.

او گفت که ارعاب و انتقام‌جویی توسط بازیگران دولتی و غیردولتی علیه افرادی که با سازمان ملل متحد همکاری می‌کنند، از جمله در کشورهایی که در دستور کار حفظ صلح شورا هستند، همچنان بالاست.

هات اسپات های متعدد

کمیساریای عالی سپس وضعیت در افغانستان، منطقه ساحل آفریقا، میانمار و جاهای دیگر را برجسته کرد و گفت که نقض حقوق زنان “به طور قابل توجهی تلاش های جهانی برای جلوگیری از درگیری و حفظ صلح را تضعیف می کند.”

در افغانستان، او به یک “فاجعه انسانی با ابعاد بی سابقه” اشاره کرد و استدلال کرد که “محرومیت از حقوق اساسی زنان و دختران به شدت به اقتصاد و کشور آسیب وارد می کند

در ماه های اخیر، بسیاری از مدافعان حقوق بشر، روزنامه نگاران، وکلا و قضات زن افغان اغلب پس از تهدیدهای مکرر مجبور به فرار یا مخفی شدن شده اند.

بسیاری از آنها تمام منابع درآمد خود را از دست داده اند. آنها همچنین از تصمیم گیری هایی که بر زندگی آنها تأثیر می گذارد کنار گذاشته شده اند و از استفاده کامل از حقوق خود منع شده اند.

خانم باشله از شورای امنیت خواست تا اطمینان حاصل کند که عاملان این تخلفات پاسخگو هستند. او همچنین از اعضای شورا خواست تا از نفوذ خود در طالبان برای تشویق احترام به حقوق اساسی بشر استفاده کنند.

ساحل، میانمار و کلمبیا

در منطقه ساحل، کمیساریای عالی به یاد آورد که چندین کشور در پایین ترین سطح شاخص برابری جنسیتی UNDP قرار دارند.

او سناریویی را توصیف کرد که در آن حملات گروه‌های مسلح به شدت خشونت‌آمیز خطر آدم‌ربایی، خشونت، استثمار و سوء استفاده از زنان و دختران و همچنین تعطیلی محلی مدارس را افزایش می‌دهد.

با وجود این موانع، خانم باشلت گفت که در طی ماموریت اخیر احساس دلگرمی کرده است، جایی که شنیده است اعضای ارشد نیروهای مشترک G5 ساحل که برای پایان دادن به تروریسم و ​​قاچاق در منطقه تلاش می کنند و بر اهمیت افزایش ادغام تاکید می کنند.

در میانمار، جایی که زنان مدافع حقوق بشر مدت‌ها نیرویی برای صلح و فراگیری بوده‌اند، او گفت که بسیاری از گروه‌های جامعه مدنی زنان در بحبوحه خشونت‌هایی که کشور را از فوریه سال گذشته فراگرفته مجبور به تعطیلی شده‌اند.

زنان کارکنان پزشکی، کارکنان رسانه‌ها، معترضان، شرکت‌کنندگان در نافرمانی مدنی، فعالان شبکه‌های اجتماعی و کسانی که به افراد نیازمند غذا و سرپناه می‌دهند، هدف حمله و بازداشت خودسرانه قرار گرفته‌اند.

جوانان در تظاهرات دموکراسی خواهانه در میانمار شرکت می کنند.

جوانان در تظاهرات طرفدار دموکراسی در میانمار، توسط Unsplash/Pyae Sone Htun شرکت می کنند.

از 10533 نفر تخمین زده شده توسط شورای اداری دولتی و عناصر مسلح وابسته به آن بین فوریه و نوامبر سال گذشته، تعداد زنان و دختران بیش از 2100 نفر است.

در مقابل، رئیس حقوق بشر با کلمبیا تماس گرفت توافقنامه صلح 2016 “یک نقطه عطف جهانی” از نظر مشارکت زنان و گنجاندن اقدامات خاص جنسیتی.

با این حال، او استدلال کرد که برخی از اقدامات جنسیتی خاص در مورد موضوعاتی مانند اصلاحات ارضی، مشارکت سیاسی و تضمین های امنیتی باید تقویت شوند.

درخواست

کمیساریای عالی با توصیف این «موج» چالش‌ها، استدلال کرد که جامعه بین‌المللی باید «در برابر تلاش‌ها برای حمله، ساکت کردن و جرم انگاری حقوق زنان برای دفاع از حقوق، مشارکت در تصمیم‌گیری و ابراز عقاید مخالف عقب‌نشینی کند».

او همچنین خواستار “حمایت روشن” و “سرمایه گذاری قابل توجه” شد و اظهار داشت که “تصمیمات در مورد صلح که منعکس کننده صداها، واقعیت ها و حقوق زنان نباشد، پایدار نیستند

وی در پایان گفت: «کار رسیدگی به تبعیض، نابرابری، انکار فضای مدنی زنان و خشونت مبتنی بر جنسیت نیز باید به عنوان اولویت برای ایجاد صلح در نظر گرفته شود.

جایزه صلح نوبل 2021 - مسائل جهانی
مطلب جدید