حمایت سازمان ملل از کشورهای درگیر در مناقشه – مسائل جهانی

در کمپ

© یونیسف / دلیل سلیمان

در کمپ

سوریه: صلح توسط “خلیج بی اعتمادی” رد شده است

نقطه عطف ده ساله ده ساله درگیری سوریه که بیش از 350000 کشته برجای گذاشته است، باعث شد که گیر پدرسن، فرستاده ویژه سازمان ملل متحد برای این کشور، در بحبوحه آنچه که وی «سونامی آهسته» بحران ها نامید، خستگی ناپذیر برای پیشبرد روند صلح کار کند. ، با فروپاشی اقتصادی همراه با COVID-19، فساد و سوء مدیریت.

آقای پدرسن چندین بار در طول سال ارزیابی واقع بینانه خود را از وضعیت بشردوستانه و امنیتی در کشور ارائه کرد که مشخصه آن چیزی بود که او آن را “خلاف بی اعتمادی” بین طرف های درگیر و حملات مکرر به غیرنظامیان خواند.

تلاش ها برای دستیابی به توافق بر سر قانون اساسی جدید سوریه در ماه اکتبر آغاز شد، اما این تلاش ها حداقل در حال حاضر بی نتیجه بود. آقای پدرسن اذعان کرد که نتیجه ناامیدکننده بود اما از اعضای کمیته قانون اساسی خواست به کار خود ادامه دهند.

ویرانی ناشی از درگیری طولانی در یمن.

UNDP یمن

ویرانی ناشی از درگیری طولانی در یمن.

یمن: «کوبیدن در قحطی»

مردم مستأصل یمن با بالاترین سطح سوء تغذیه حاد از زمان آغاز درگیری در سال 2015 در آنجا مواجه بودند و بیش از نیمی از جمعیت این کشور با کمبود شدید مواد غذایی مواجه بودند. دیوید بیزلی، رئیس آژانس امداد غذایی سازمان ملل متحد در ماه مارس هشدار داد که میلیون‌ها نفر «در قحطی می‌کوبند».

بهار شاهد وخامت چشمگیر درگیری بود، با گسترش جنگ در چندین جبهه، و سازمان ملل تأیید کرد که این کشور همچنان بدترین بحران انسانی جهان است.

نماینده جدید سازمان ملل متحد در امور یمن، هانس گراندبرگ، در ماه سپتامبر منصوب شد، بدون هیچ توهمی در مورد دشواری برقراری صلح و ثبات در این کشور، زیرا گزارش یونیسف نشان داد که حدود 10000 کودک از آغاز جنگ کشته یا معلول شده اند. .

آیا امید واقعی برای پایان جنگ وجود دارد؟ بله، برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP) که گزارشی را در ماه نوامبر منتشر کرد، می‌گوید که اگر طرف‌های متخاصم بتوانند با توقف جنگ موافقت کنند، فقر شدید می‌تواند ظرف یک نسل ریشه‌کن شود.

کودکان آواره داخلی در ولایت قندهار افغانستان.

UNOCHA/فریبا حسینی

کودکان آواره داخلی در ولایت قندهار افغانستان.

افغانستان: تسلط طالبان

توجه بین‌المللی پس از پیروزی نظامی سریع و تکان‌دهنده طالبان که در ماه اوت پس از خروج بیشتر نیروهای بین‌المللی در ماه ژوئن به کابل، پایتخت این کشور حمله کردند، به افغانستان معطوف شد.

تسلط طالبان با افزایش قابل توجه خشونت انجام شده بود: بمب گذاری در یک مدرسه دخترانه در کابل در ماه مه که حداقل 60 نفر از جمله چندین دختر دانش آموز را به قتل رساند، به ویژه وحشتناک بود.

در ماه بعد، 10 مین زدا از تراست HALO در منطقه شمالی کشته شدند، در حمله ای که شورای امنیت آن را “وحشیانه و بزدلانه” توصیف کرد، و گزارشی که در ماه جولای منتشر شد نشان داد که زنان و کودکان بیشتری در افغانستان کشته و زخمی شدند. در نیمه اول سال 2021 نسبت به شش ماه اول هر سال از زمان شروع رکوردها در سال 2009.

از آنجایی که مشخص شد که طالبان بالفعل حاکمان افغانستان شده‌اند، تمرکز سازمان ملل متحد بر این شد که حمایت‌های بشردوستانه تا حد امکان قوی باقی بماند: میلیون‌ها نفر با شروع زمستان با گرسنگی مواجه شدند و پروازهای کمک‌رسانی به کابل در ماه سپتامبر از سر گرفته شد. در ماه دسامبر، برنامه جهانی غذا (WFP) از کشورها خواست سیاست را کنار بگذارند و حمایت خود را برای جلوگیری از یک فاجعه احتمالی افزایش دهند.

سازمان ملل 20 میلیون دلار در CERF برای کاهش تلفات معیشت و کاهش مصرف مواد غذایی پس از بارندگی های نامنظم در بخش هایی از اتیوپی که ذخایر آب تمام شده است، فراهم می کند.

فائو/مایکل تولده

سازمان ملل 20 میلیون دلار در CERF برای کاهش تلفات معیشت و کاهش مصرف مواد غذایی پس از بارندگی های نامنظم در بخش هایی از اتیوپی که ذخایر آب تمام شده است، فراهم می کند.

“ابهام شدید” در اتیوپی

منطقه Tigray شمالی مرکز نبرد در اتیوپی، بین نیروهای دولتی و نیروهای منطقه ای جبهه آزادیبخش خلق تیگری بوده است.

ناآرامی ها نگرانی های بشردوستانه را تشدید کرد: در ماه فوریه، گزارش شده است که مردمی که به دلیل خشونت آواره شده بودند، برای زنده ماندن، به خوردن برگ ها تنزل پیدا کردند. تا ژوئن، WFP تخمین زد که حدود 350000 نفر در معرض خطر قحطی قرار داشتند.

گزارش‌های مداومی از نقض حقوق بشر در تیگری، از جمله اخبار نگران‌کننده در مورد آزار غیرنظامیان و هدف قرار گرفتن امدادگران وجود دارد. سه کارمند آژانس پزشکان بدون مرز (MSF) در ماه ژوئن کشته شدند و در ژوئیه مقامات ارشد سازمان ملل خواستار دسترسی فوری و بدون محدودیت کمک های بشردوستانه به تیگری و پایان دادن به حملات مرگبار به امدادگران شدند.

با این حال، خشونت همچنان تشدید شد و کشور تا ماه نوامبر در وضعیت اضطراری قرار گرفت، زمانی که دفتر حقوق سازمان ملل گزارش‌هایی مبنی بر جمع‌آوری و دستگیری افراد با منشأ تیگرایان در پایتخت، آدیس آبابا و جاهای دیگر به اشتراک گذاشت.

رزماری دی کارلو، مسئول سیاسی سازمان ملل متحد، به شورای امنیت گفت که آینده کشور اکنون در “ابهام شدید” پوشانده شده است و بر ثبات کل منطقه شاخ آفریقا تأثیر می گذارد.

یک کودک آواره در ایالت کاچین، میانمار.

OCHA / P. Peron

یک کودک آواره در ایالت کاچین، میانمار.

میانمار: چالشی برای ثبات منطقه ای

تصمیم ارتش میانمار برای بازداشت رهبران ارشد سیاسی و مقامات دولتی کشور در یک کودتا، از جمله آنگ سان سوچی، مشاور دولتی و رئیس جمهور وین مینت، توسط آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد در ماه فوریه به شدت محکوم شد.

این بازداشت ها با وضعیت اضطراری و سرکوب گسترده و خشونت آمیز مخالفان همراه شد. با این وجود، تظاهرات علیه تسلط در فوریه افزایش یافت و منجر به کشته شدن چندین معترض شد.

کریستین شرانر بورگنر فرستاده ویژه سازمان ملل متحد در میانمار هشدار داد که وضعیت در این کشور چالشی برای ثبات منطقه است.

در ماه‌های بعد، اعتراضات ادامه یافت، خشونت علیه تظاهرکنندگان افزایش یافت و مقامات ارشد سازمان ملل اقدامات ارتش را محکوم کردند. گزارش سازمان ملل در آوریل این نگرانی را ایجاد کرد که کودتا، همراه با تأثیر کووید-19، می‌تواند منجر به این شود که تا اوایل سال 2022، 25 میلیون نفر – تقریباً نیمی از جمعیت کشور – در فقر زندگی کنند.

سازمان ملل خواستار واکنش بین المللی فوری برای جلوگیری از تبدیل شدن بحران به یک فاجعه برای کل آسیای جنوب شرقی شد، اما در ماه سپتامبر، به نظر می رسید که قدرت ارتش تثبیت شده بود. در ماه دسامبر، دفتر حقوق بشر سازمان ملل هشدار داد که وضعیت حقوق بشر این کشور با سرعت بی سابقه ای رو به وخامت است.

یک حافظ صلح سازمان ملل در حال گشت زنی در روستایی در باندیاگارا در موپتی، مالی است.

MINUSMA / جما کورتس

یک حافظ صلح سازمان ملل در حال گشت زنی در روستایی در باندیاگارا در موپتی، مالی است.

مالی: منطقه خطرناک حافظ صلح

تلاش‌های مورد حمایت سازمان ملل برای میانجی‌گری صلح در مالی، پس از کودتای نظامی سال ۲۰۲۰، نتوانست از تشدید بحران امنیتی در سال ۲۰۲۱ جلوگیری کند.

این کشور، در منطقه ساحل آفریقا، جایگاه خود را به عنوان خطرناک ترین پست در جهان برای نیروهای حافظ صلح سازمان ملل حفظ کرد و متأسفانه، تعداد بیشتری از آنها در حین انجام وظیفه، هزینه نهایی را پرداخت کردند.

اولین حملات مرگبار به کلاه آبی های سازمان ملل متحد در 14 ژانویه رخ داد که در آن چهار نفر کشته و پنج زخمی شدند و یک حمله دیگر تنها دو روز بعد باعث کشته شدن یک صلحبان دیگر شد.

ماه بعد، یک پایگاه عملیاتی موقت ماموریت تثبیت یکپارچه سازمان ملل برای مالی (MINUSMA) در کرنا، در نزدیکی Douentza در مرکزی مالی مورد حمله قرار گرفت که منجر به کشته شدن یک حافظ صلح و زخمی شدن 27 نفر دیگر شد.

در ماه آوریل، ژان پیر لاکروا، رئیس نیروهای حافظ صلح سازمان ملل، هشدار داد که کلاه آبی‌ها و نیروهای دفاعی و امنیتی مالی همچنان متحمل حملات مکرر و خسارات قابل توجهی می‌شوند، در حالی که برخی از شهرهای بزرگ تحت تهدید دائمی گروه‌های مسلح به سر می‌برند.

تعداد کشته ها همچنان در حال افزایش است: حملات در ماه های اکتبر و نوامبر باعث کشته شدن دو صلحبان شد، در حالی که در ماه دسامبر، بر اثر برخورد وسیله نقلیه آنها با یک بمب دست ساز در منطقه باندیاگارا، هفت نفر کشته و سه نفر به شدت مجروح شدند. تا به امروز بیش از 200 صلحبان در مالی کشته شده اند.

با این حال، حضور آنها در کشور ضروری است: حدود 400000 نفر به دلیل درگیری مجبور به ترک خانه های خود شده اند و حدود 4.7 میلیون نفر به نوعی از کمک های بشردوستانه وابسته هستند.

تغییرات آب و هوا با 8 میلیارد انسان - مسائل جهانی
مطلب جدید