تامین مالی دولت برای قطار مایان استانداردهای اجتماعی و زیست محیطی را نقض می کند – مسائل جهانی

اعضای Colibrí Collective با حمل پرچم مایاها، راهپیمایی را علیه قطار مایا در شهر والادولید، در ایالت یوکاتان در جنوب مکزیک، در ماه مه 2023 رهبری می‌کنند. ساخت مهم‌ترین پروژه بزرگ دولت مکزیک، انتقاد جوامع آسیب‌دیده را برانگیخته است. به دلیل اثرات زیست محیطی، اجتماعی و فرهنگی آن. اعتبار: Arturo Contreras / Pie de Página
  • توسط امیلیو گودویمکزیکوسیتی)
  • سرویس مطبوعاتی اینتر

بر اساس سالنامه ها و بیانیه های سه ایالت، بانک ملی خدمات و خدمات عمومی (Banobras)، بانک Nacional Financiera (Nafin) و بانک تجارت خارجی (Bancomext) حداقل 564 میلیون دلار به خط راه آهن از سال 2021 اختصاص داده اند. موجودیت ها.

Banobras که تامین مالی زیرساخت ها و خدمات عمومی را تامین می کند، 480.83 میلیون دلار برای پروژه در شبه جزیره یوکاتان اعطا کرد. شرکت نفین که اعطای وام و ضمانت به کارهای دولتی و خصوصی است 81 میلیون تخصیص داده است. و Bancomext که به شرکت های صادرات و واردات و سایر بخش های استراتژیک کمک مالی می کند، 2.91 میلیون اعطا کرد.

Bancomext و Banobras اعتبار را ارزیابی نکردند، در حالی که Nafin این اطلاعات را به عنوان “محرمانه” طبقه بندی کرد، حتی اگر شامل بودجه عمومی باشد، با توجه به پاسخ هر موسسه به درخواست IPS برای اطلاعات عمومی.

این سه مؤسسه دارای سیستم های مدیریت ریسک زیست محیطی و اجتماعی هستند که شامل فهرستی از فعالیت هایی است که باید از تأمین مالی حذف شوند.

در مورد Bancomext و Nafin، این قوانین در طول فرآیند اعطای اعتبار اجباری هستند، در حالی که Banobras توضیح می‌دهد که هدف آن بررسی سازگاری وام‌های ارزیابی‌شده با تعهدات زیست‌محیطی و اجتماعی بانک است.

Bancomext 19 نوع تامین مالی را ممنوع می کند. Banobras، 17; و نافین، 18. این سه مؤسسه، همگی «تولید یا فعالیت‌هایی را که در زمین‌های در خطری که متعلق به مردم بومی است یا توسط قضاوت ادعا شده است، بدون رضایت کامل و مستند مردم مذکور، وتو می‌کنند».

به همین ترتیب، Banobras و Nafin نباید از “پروژه هایی که متضمن نقض کنوانسیون ها و معاهدات ملی و بین المللی در مورد جمعیت بومی و مردم بومی هستند” حمایت کنند.

این سه نهاد قبلاً اطلاعاتی برای ارزیابی پروژه راه‌آهن داشتند، زیرا ممیزی برتر فدراسیون، ناظر دولتی، قبلاً در گزارش 2019 در مورد نتایج به کاستی‌ها در فرآیند مشاوره بومی و ارزیابی خطرات اجتماعی اشاره کرده بود. حسابرسی برتر حساب عمومی

هزینه کل TM در حال حاضر از 15 میلیارد دلار فراتر رفته است که 70 درصد بیشتر از آنچه در ابتدا برنامه ریزی شده بود، عمدتاً توسط صندوق ملی دولت برای ترویج گردشگری (Fonatur) که مسئول این پروژه بزرگ است، پرداخت شده است.

تخلفات

آنجل سولوب، یکی از اعضای بومی مایا در مرکز اجتماعی U kuuchil K Ch’i’ibalo’on، از سیاست های اعمال شده و بی احترامی به پادمان های تنظیم شده توسط خود نهادهای مالی دولتی انتقاد کرد.

او به IPS گفت: «این یک بار دیگر به ما نشان می‌دهد که حق زندگی ما نقض شده است و در هیچ لحظه‌ای در این روند، از برنامه‌ریزی تا اجرا، اراده‌ای برای احترام به حقوق مردم وجود نداشته است». از بندر Felipe Carrillo، در ایالت جنوب شرقی Quintana Roo، جایی که یکی از ایستگاه های TM واقع خواهد شد.

سولوب که شاعر نیز هست، این مشورت را «شاهی» توصیف کرد. «احترام به مشورت در همه موارد نقض شد، مشورت کافی انجام نشد. آنها حداقل اطلاعات را رعایت نکردند، این یک مشاوره قبلی نبود و نه از نظر فرهنگی مناسب بود.»

در دسامبر 2019، مؤسسه ملی دولت‌های بومی (INPI) رایزنی با گروه‌های بومی منطقه ترتیب داد که دفتر مکزیک کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل به دلیل عدم رعایت استانداردهای بین‌المللی آن را مورد سؤال قرار داد.

داده های رسمی نشان می دهد که حدود 17 میلیون نفر بومی در مکزیک زندگی می کنند که به 69 قوم مختلف تعلق دارند و 13 درصد از کل جمعیت را تشکیل می دهند.

INPI در ابتدا جمعیت 1.5 میلیون نفری بومی را برای مشورت در مورد TM در 1331 جامعه پیش بینی کرد. اما این مجموع به 1.32 میلیون کاهش یافت، بدون توضیح رسمی برای کاهش 12 درصدی. بر اساس گزارش حسابرسی برتر، جمعیت در منطقه تحت نفوذ پروژه در سال 2019 بالغ بر 3.57 میلیون نفر بوده است.

عملکرد این سه موسسه مالی نشان دهنده میزان انطباق با برنامه های رئیس جمهور است، همانطور که در مورد سایر سازمان های دولتی که از ایجاد موانع برای راه آهن خودداری کرده اند، که کار روی آن از سال 2020 آغاز شده و دارای هفت مسیر است، روی داده است.

قطار مایان که توسط Fonatur اداره می شود و با حمایت مالی عمومی انجام می شود، حدود 1500 کیلومتر از طریق 78 شهرداری در ایالت های Campeche، Quintana Roo و Yucatán در داخل شبه جزیره و همچنین ایالت های همجوار چیاپاس و تاباسکو امتداد خواهد داشت. 21 ایستگاه و 14 ایستگاه دیگر خواهد داشت.

شبه جزیره یوکاتان پس از آمازون دومین جنگل بزرگ آمریکای لاتین را در خود جای داده است و به دلیل تنوع زیستی شکننده اش قابل توجه است. علاوه بر این، در این قلمرو، صحبت از جمعیت به معنای صحبت از مایاها است، زیرا در تعداد زیادی از شهرداری ها آنها اکثریت هستند و 44 درصد از کل مایا زبان هستند.

دولت این پروژه بزرگ را که لکوموتیوهای آن هزاران گردشگر و محموله مانند سویای تراریخته، روغن نخل و گوشت خوک – فعالیت های اقتصادی کلیدی در منطقه – را به عنوان موتوری برای توسعه اجتماعی-اقتصادی در جنوب شرق کشور منتقل می کند، ترویج می کند.

این سازمان استدلال می کند که باعث ایجاد شغل، رونق گردشگری فراتر از جاذبه های سنتی و انرژی بخشیدن به اقتصاد منطقه می شود، که جنجال های قطبی را بین حامیان و منتقدان برانگیخته است.

راه آهن با شکایت هایی از جنگل زدایی، آلودگی، آسیب های زیست محیطی و نقض حقوق بشر مواجه است، اما اینها نتوانسته اند جلوی پیشرفت پروژه را بگیرند.

در نوامبر 2022، لوپز اوبرادور، که به هر قیمتی می‌خواهد لکوموتیوها در دسامبر سال جاری شروع به کار کنند، از طریق فرمان ریاست جمهوری، TM را به عنوان “پروژه اولویت دار” طبقه بندی کرد که صدور مجوزهای زیست محیطی را تسهیل می کند.

گوستاوو آلانیس، مدیر اجرایی مرکز غیردولتی مکزیک برای قوانین محیط زیست، نحوه کار بانک های توسعه را زیر سوال برد.

آنها مرتکب تخلفات داخلی از مقررات خود در اعطای اعتبار می شوند تا به پروژه هایی که از نظر زیست محیطی مناسب نیستند و به جوامع محلی احترام نمی گذارند وام بدهند. آنها در اعطای اعتبارات از دستورالعمل ها و الزامات داخلی خود در مورد محیط زیست و مردم بومی پیروی نمی کنند.

دستورالعمل های مد روز

در دهه گذشته، استانداردهای اجتماعی و زیست‌محیطی برای ترویج کارهای پایدار و تأمین مالی متعاقب آن که به اکوسیستم‌ها و حقوق جوامع آسیب‌دیده، مانند آن‌هایی که در امتداد راه‌آهن قرار دارند، احترام می‌گذارد، اهمیت پیدا کرده‌اند.

اگرچه سه بانک توسعه مکزیکی چنین دستورالعمل هایی دارند، اما به بزرگترین طرح های جهانی در این زمینه نپیوسته اند.

هیچ یک از آنها بخشی از اصول استوا را تشکیل نمی دهند، مجموعه ای از 10 معیار که در سال 2003 ایجاد شد و توسط 138 موسسه مالی از 38 کشور پذیرفته شد و حاکمیت محیطی، اجتماعی و شرکتی آنها را تعریف می کند.

آنها بخشی از اصول بانکداری مسئولانه، ابتکار مالی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، که در سال 2019 اعلام شد و قبلاً توسط 324 موسسه مالی و بیمه از بیش از 50 کشور تصویب شده است، نیستند.

این استانداردها به تأثیر پروژه ها می پردازند. شیوه های مشتری و کاربر پایدار؛ مشاوره و مشارکت ذینفعان؛ حکمرانی و فرهنگ نهادی؛ و همچنین شفافیت و مسئولیت شرکتی.

از میان سه بانک توسعه مکزیکی، تنها بانوبراس مکانیزم شکایت دارد که هیچ گونه وام‌هایی از جمله پروژه راه‌آهن دریافت نکرده است.

در این راستا، سولوب راه های مختلف تضمین حقوق بومی در این پروژه و دیگر پروژه های بزرگ زیربنایی را زیر سوال برد.

مبارزه قانونی با راه‌آهن و دیگر پروژه‌های بزرگ در سال‌های اخیر به ما نشان داده است که ما به‌عنوان مردم، حتی اگر آشکارا نقض حقوق خود را نشان داده‌ایم، دسترسی مؤثری به عدالت نداریم. اگرچه این نکته خوب است که شرکت‌ها و بانک‌ها این دستورالعمل‌ها را دارند و آن‌ها را رعایت می‌کنند، اما سازوکار مؤثری برای اجرای آن نداریم.»

به قول سولوب، این منجر به نقض قدرت مردم بومی برای تصمیم گیری در مورد شیوه های زندگی خود می شود، زیرا دولت از تصمیمات قضایی تبعیت نمی کند، که از نظر او شاهد دیگری بر یک نظام سیاسی طردکننده است.

به نوبه خود، آلانیس نسبت به همدستی بانک ها در خسارت گزارش شده و در نتیجه خطر مسئولیت قانونی در صورت عدم رفع بی نظمی های ادعایی هشدار داد.

در غیر این صورت، آنها باید عواقب آن را بپردازند و کسانی را که از سیاست های داخلی پیروی نمی کنند، بازخواست کنند. بانک‌های بین‌المللی دارای پنل‌های بازرسی هستند تا زمانی که بانک از سیاست‌های خود پیروی نمی‌کند، شکایات را دریافت کنند.

© Inter Press Service (2023) – کلیه حقوق محفوظ استمنبع اصلی: Inter Press Service