با وجود محدودیت‌های سفر، تعداد پناهندگان و مهاجران افزایش می‌یابد – مسائل جهانی

بر اساس داده های کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) تا نوامبر، بیش از 84 میلیون نفر مجبور به ترک خانه های خود شده اند. این رقم نسبت به سال‌های 2020 و 2019 افزایش یافته است، که هر دو سال‌های رکوردشکنی از نظر تعداد آواره‌های اجباری در سراسر جهان بودند.

پارادوکسی که قبلاً در تاریخ بشر دیده نشده است

این افزایش به دلیل قوانین سختگیرانه تر سفر با کاهش تحرک جهانی همراه شد و مدیرکل آژانس مهاجرت سازمان ملل (IOM)، آنتونیو ویتورینو، اعلام کرد که جهان “شاهد تناقضی است که قبلاً در تاریخ بشر دیده نشده بود.” ”

او در مراسم معرفی آخرین گزارش مهاجرت جهانی آژانس گفت: «در حالی که میلیاردها نفر به طور مؤثر توسط COVID-19 زمینگیر شده اند، ده ها میلیون نفر دیگر در کشورهای خود آواره شده اند.

آژانس مهاجرت همچنین هشدار داد که پناهجویان و مهاجرانی که از سر ناچاری نقل مکان می‌کنند، به‌ویژه تحت تأثیر محدودیت‌های سفر مرتبط با کووید قرار گرفته‌اند و میلیون‌ها نفر خود را دور از خانه و در معرض خطر قرار داده‌اند.

به گفته سازمان ملل حداقل 30000 مهاجر در مرزهای غرب آفریقا سرگردان هستند.

IOM / مونیکا چیریاک

به گفته سازمان ملل حداقل 30000 مهاجر در مرزهای غرب آفریقا سرگردان هستند.

فرار از خشونت و حملات مسلحانه

درگیری یکی از اصلی ترین دلایلی است که مردم خانه های خود را در جستجوی زندگی بهتر ترک می کنند و متأسفانه خشونت زیادی برای فرار در طول سال وجود داشت، به ویژه در آفریقا، جایی که تعداد زیادی آواره شدند. مرزها یا به کشورهای همسایه

بسیاری از کشورهای آفریقایی تحت تأثیر قرار گرفتند: در جمهوری آفریقای مرکزی، انتخابات ریاست جمهوری با جنگ و درگیری دنبال شد. منطقه دارفور سودان تحت تاثیر خشونت های بین جمعی قرار گرفت. جنایات توسط گروه های مسلح در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو انجام شد. و در بورکینافاسو حملات خشونت آمیز جهادی ها افزایش یافت. در نتیجه صدها هزار نفر آواره شدند.

درگیری فزاینده در منطقه تیگری اتیوپی در سال 2021 باعث نگرانی گسترده و آوارگی گسترده شد، به طوری که کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل گزارش داد که مردم ناامید با اندکی بیشتر از لباس هایی که در پشت خود دارند به سودان می روند.

در همین حال، اریتره ای هایی که برای فرار از خشونت در کشور خود به اتیوپی آمده بودند، به زودی خود را گرفتار درگیری های تیگری دیدند: در ماه مارس، تصاویر ماهواره ای نشان داد که اردوگاه هایی که هزاران پناهنده اریتره ای را در خود جای داده بودند، سوخته اند.

کارگران بشردوستانه سازمان ملل تا ماه اوت نتوانستند به پناهندگان دسترسی داشته باشند، زمانی که آنها کمک‌های فوری مورد نیاز را تحویل دادند.

آوارگان در یک سایت توزیع در کابل، افغانستان در صف منتظر می مانند.

© UNHCR/تونی آسه

آوارگان در یک سایت توزیع در کابل، افغانستان در صف منتظر می مانند.

میلیون ها نفر در افغانستان آواره شده اند

حتی قبل از تسلط طالبان بر افغانستان در ماه اوت، بدتر شدن وضعیت امنیتی در این کشور به این معنی بود که بیش از یک چهارم میلیون نفر تا ماه جولای خانه های خود را ترک کردند و تعداد کل آوارگان داخلی را به 3.5 میلیون نفر رساند.

پس از تسلط – که سرعت آن بسیاری از ناظران را غافلگیر کرد – سازمان ملل متعهد شد که در این کشور بماند تا به کسانی که تحت تأثیر بحران انسانی عمیق و در حال وقوع است، کمک کند.

رئیس IOM، آنتونیو ویتورینو، در ماه نوامبر هشدار داد که درگیری‌های مداوم، فقر شدید و شرایط اضطراری مرتبط با آب و هوا، کشور را به مرز فروپاشی سوق داده است.

یولیس ریواس تصویری از والدین خود را در فضای دوستانه در کوکوتا، کلمبیا می کشد، جایی که یونیسف فعالیت های آموزشی را برای کودکان مهاجر و والدین ونزوئلا فراهم می کند.

یونیسف / UN0304588 / Arcos

یولیس ریواس تصویری از والدین خود را در فضای دوستانه در کوکوتا، کلمبیا می کشد، جایی که یونیسف فعالیت های آموزشی را برای کودکان مهاجر و والدین ونزوئلا فراهم می کند.

مهاجرت اجباری بی سابقه در آمریکای مرکزی

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) میزان آوارگی در مکزیک و آمریکای مرکزی را در سال جاری “بی سابقه” توصیف کرد. نزدیک به یک میلیون نفر در این منطقه به دلیل کمبود فرصت ها، باندها، جرایم سازمان یافته، ویرانی های همه گیر COVID-19 و تغییرات آب و هوایی خانه های خود را ترک کردند.

دولت آتی ایالات متحده نشان داد که رفتاری دلسوزانه نسبت به مهاجران و پناهندگان غیرقانونی که از مرزهای جنوبی وارد می‌شوند اتخاذ خواهد کرد، اما محدودیت‌های پناهندگی مرتبط با سلامت عمومی همچنان پابرجاست و بنادر ورودی را بسته و ایالات متحده صدها هزار نفر را به این کشور اخراج کرد. مکزیک و سایر کشورهای مبدا.

مکزیک با حدود 100000 درخواست پناهندگی در سال 2021 به کشور مقصد و همچنین کشور ترانزیت به ایالات متحده تبدیل شده است که یک رکورد جدید است. در ماه دسامبر، یک تراژدی هولناک نیاز به مهاجرت کنترل شده و ایمن را به وجود آورد: زمانی که یک کامیون شلوغ در چیاپاس واژگون شد، حداقل 54 مهاجر از آمریکای مرکزی جان خود را از دست دادند و بیش از 100 نفر مجروح شدند – مرگبارترین حادثه برای مهاجران در مکزیک حداقل از زمان تاکنون. در سال 2014، زمانی که IOM شروع به ثبت مرگ و میر کرد.

در جنوب، ادامه فروپاشی اجتماعی-اقتصادی ونزوئلا منشأ یکی از بزرگترین بحران‌های جابجایی در جهان بود. بیش از شش میلیون نفر تاکنون خانه های خود را ترک کرده اند و نیازهای پناهندگان و مهاجران از کشور به دلیل همه گیری کووید-19 بدتر شده است.

در ماه دسامبر، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل و سازمان بین المللی مهاجرت درخواستی مشترک به مبلغ 1.79 میلیارد دلار برای تأمین مالی یک طرح منطقه ای برای حمایت از نیازهای فزاینده پناهندگان و مهاجران از ونزوئلا و جوامع میزبان آنها در 17 کشور در آمریکای لاتین و کارائیب آغاز کردند.

قطعه همراه ما، “سال بررسی 2021: حمایت سازمان ملل از کشورهای درگیر” را اینجا ببینید.

از سال 2014، 166 مهاجر در کانال مانش کشته یا مفقود شده اند

IOM/حسین بن موسی

از سال 2014، 166 مهاجر در کانال مانش کشته یا مفقود شده اند

آب های کشنده مدیترانه

دریای مدیترانه برای سال‌های متمادی مسیر مطلوبی برای مهاجران و پناهندگانی بوده است که تلاش می‌کنند به جایی که به‌عنوان یک پناهگاه امن در اروپا می‌دانند، برسند. با این حال، با تشدید اخراج‌ها و عقب‌نشینی‌های کشورهای اروپایی در مرزهای زمینی و دریایی، این گذرگاه خطرناک امسال حتی مرگبارتر شد.

در شش ماه اول سال، حداقل 1140 نفر در تلاش برای رسیدن به اروپا با قایق جان خود را از دست دادند. صدها نفر دیگر در نیمه دوم سال در حالی که تلاش می کردند از کشورهای شمال آفریقا یا ترکیه به اروپا برسند جان خود را از دست دادند.

تنها در یک حادثه در ماه نوامبر، حداقل 27 نفر در کانال مانش غرق شدند که بزرگترین تلفات جانی در کانال انگلیسی است که تاکنون توسط IOM ثبت شده است. به گفته مقامات فرانسوی، بیش از 31000 نفر در سال 2021 برای عبور خطرناک بین فرانسه و بریتانیا تلاش کردند و 7800 نفر در دریا نجات یافتند.

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) به پناهجویان آسیب پذیر و پناهندگان آسیب پذیر تحت تأثیر عملیات امنیتی دولت در طرابلس، لیبی، کمک اضطراری می کند.

© UNHCR/Mohamed Alalem

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) به پناهجویان آسیب پذیر و پناهندگان آسیب پذیر تحت تأثیر عملیات امنیتی دولت در طرابلس، لیبی، کمک اضطراری می کند.

درمان سنگین در لیبی

بسیاری از کسانی که قصد عبور از لیبی را داشتند، از لیبی خارج شدند، سواحل آن صحنه غرق شدن کشتی های مرگبار بود، از جمله غرق شدن در ژانویه که در آن 43 نفر جان باختند، و فاجعه آوریل که جان 130 نفر را گرفت، و آژانس های مهاجرت و پناهندگان سازمان ملل را برانگیخت. تکرار درخواست برای فعال سازی مجدد عملیات جستجو و نجات در دریای مدیترانه.

علیرغم بهبود وضعیت صلح و امنیت، خود کشور همچنان خطراتی را برای پناهندگان و مهاجران ایجاد می کند. سازمان ملل شکایت کرد که آنها با رفتارهای شدیدتر و فزاینده ای از عملیات های امنیتی هدفمند مواجه شدند که منجر به مرگ حداقل یک نفر و افزایش شدید بازداشت ها شد.

در ماه اکتبر، آژانس پناهندگان سازمان ملل اعلام کرد که دولت لیبی باید فوراً به وضعیت وخیم پناهجویان و پناهندگان به شیوه ای انسانی و مطابق با قوانین بین المللی حقوق بشر رسیدگی کند.

مهاجرانی که در شرایط سخت در مرز بلاروس و لهستان گیر افتاده اند.

UNHCR بلاروس

مهاجرانی که در شرایط سخت در مرز بلاروس و لهستان گیر افتاده اند.

بحران مرزی بلاروس

در ماه سپتامبر یک بحران در مرز بین بلاروس و لهستان رخ داد. گزارش شده است که اتحادیه اروپا بلاروس را به عمد کمک به مهاجران برای عبور غیرقانونی از مرز به لهستان متهم کرد – اتهامی که بلاروس آن را رد کرد – در تلافی تحریم های اعمال شده توسط اتحادیه بر اساس ادعای نقض حقوق بشر در بحبوحه اعتراضات گسترده پس از انتخابات مورد مناقشه ریاست جمهوری لهستان. 2020.

پس از آن که هزاران مهاجر از عراق، افغانستان و جاهای دیگر تلاش کردند به طور غیرقانونی از بلاروس به این کشور بروند، وضعیت اضطراری در مناطق شرقی لهستان در همان ماه اجرایی شد.

در ماه نوامبر، پس از هفته‌ها افزایش تنش و تصاویر تلویزیونی که نشان می‌دهد مهاجران در مرز بلاروس و لهستان تلاش می‌کنند از گاز اشک‌آور طفره بروند و از طریق سیم تیغ عبور کنند، سازمان ملل خواستار کاهش تنش فوری شد.

با کاهش دما و مرگ چندین نفر در میان پناهجویان، پناهندگان و مهاجرانی که هفته ها در شرایط فزاینده وخیم سرگردان مانده بودند، گزارش شد، دفتر حقوق سازمان ملل از هر دو کشور خواست تا بحران را حل کنند و به حقوق بشر احترام بگذارند.

پناهندگان در Minawao، در شمال شرقی کامرون، درختانی را در منطقه ای می کارند که به دلیل تغییرات آب و هوایی و فعالیت های انسانی جنگل زدایی شده است.

© UNHCR/Xavier Bourgois

پناهندگان در Minawao، در شمال شرقی کامرون، درختانی را در منطقه ای می کارند که به دلیل تغییرات آب و هوایی و فعالیت های انسانی جنگل زدایی شده است.

اهمیت فزاینده بحران آب و هوا

در حالی که به نظر می رسد درگیری همچنان عامل اصلی جابجایی داوطلبانه و اجباری در سال های آتی باشد، تغییر اقلیم احتمالا نقش مهمی ایفا خواهد کرد.

در واقع، داده‌های کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که در دهه گذشته، بحران‌های مرتبط با آب‌وهوا بیش از دو برابر درگیری و خشونت باعث جابه‌جایی شده‌اند: از سال 2010، آب و هوای شدید سالانه حدود 21.5 میلیون نفر را مجبور به جابجایی کرده است.

و در حالی که درگیری های افغانستان کانون توجه بسیاری بوده است، شهروندان این کشور نیز باید با بلایای طبیعی متعددی روبرو شوند: این کشور یکی از مستعدترین بلایا در جهان است که تقریباً تمام 34 استان آن حداقل توسط یک فاجعه آسیب دیده اند. در سه دهه گذشته

همه گیری طمع محور هنوز میلیون ها نفر را می کشد - مسائل جهانی
مطلب جدید